Alıntıyla cevapla » Düzenle Federasyonu “kazıyınca” altından dernek çıkar! Derneği kazıyınca insan! İnsan insanı kazıyınca dernekleşmenin eşiğine gelinir.     Dernek demek, “toplaşma- bir araya gelme” demektir. Belirli bir amacı paylaşan insanların, sürekli olarak bir araya gelmeleri, toplanmaları yoluyla dernekleşme hareketi başlar.    Daha sonra 7 kişiye ulaşınca toplananların sayısı, bu 7 kişi istediği takdirde, il dernekler müdürlüğüne başvurarak,  derneklerini kurduklarını ilan etmiş olurlar.   Derneği oluşturan insanlar “aynı amacı paylaşıp paylaşmadıklarını” anlamak için, işin başında, birbirlerini biraz “kazımak” zorundadırlar. Birbirlerini kazıdıkça, birbirlerini kazanırlar! Kazandıkça (kazanmak hoş bir duygudur) birlikte başka insanları da kazırlar. Başka insanlar da onları kazımaya başlayınca, dernek yeni üyeler kazanmaya başlar.    Büyür dernek. Temsilcilikler açar. Daha da büyür, illere, dillere, dost ellere taşar. Başka illerde kardeş dernekler kurulur. İki-üç-beş derken, bu dernekler de bir DERNEK kurar. Derneklerin kurduğu bu yeni dernek, derneklerin her birinden daha “şişman” bir DERNEKTİR. İşte bu yüzden ona “FEDERASYON” denir! Bundan dolayıdır ki, federasyonu kazıyınca altından dernek çıkar.   “Her şey değişir! Değişmeyen tek şey, ‘değişmenin’ bizatihi kendisidir”   Bir şeyin içinden çıkan şey, bir şeyle aynı şey değildir; o şey artık “başka bir şey” olur. Çocuğunuzla siz; yumurtanızla civciviniz gibi…. Bu yüzden federasyon da artık dernek değildir.   Federasyon  “açılış ilkelerine” bağlı kaldığı sürece, “oyun ortasına” doğru “kurumsallaşmak” zorundadır! “Merkezde” gerekli “bataryaları” oluşturmak, “şubelere” yetkin temsilcilikleri atamak,(kurumsallaşma olduğu sürece bu “atamaların” yerini de, “seçimler” almalıdır!) ve rakiplerinin her hamlesinden sonra, kendisinin her hamlesinden önce, kesinkes “durum değerlendirmesi” yapmak, karar oluşturmak, oluşturduğu kararı ÜŞENMEDEN, ERTELEMEDEN, SAVSAKLAMADAN uygulamak zorundadır! Yoksa onu kötü bir “oyun sonu” karşılayacak, ağırlayacak, ağırlaştıracak, “zugzuwanga” sokacak ve “eller yukarı”, teslim alacaktır. Taşları dizmeye derman bile bulamayacaktır!...   Tüm yüreğimle söylüyorum ki; Sayın Ali Nihat YAZICI’NIN başkanlığındaki bugünkü federasyonun ve federasyon yönetiminin “kaderine” böyle bir “yazı” yazılmış olmasını asla istemem. Yaptıkları ortadadır. Yapamadıkları elbette onların “zayıf kareleridir” ve serde satranççılık olunca, bazı arkadaşlar da sürekli “zayıf karelere vuruş” yapmaktadırlar. Bu arkadaşların bu “vuruşlarının” da, kendileri için bir zayıflık oluşturduğunu söylemeliyim. Çünkü federasyonun hakim olduğu kareler, bu vuruşları “görmezden gelecek kadar” güçlüdür. Bu arkadaşlar ille de federasyonu yıkıma götürmek istiyorlarsa, federasyonun güçlü olduğu ve “sakin hamlelerle” ilerlediği hatlara saldırmaları gerekir! Örneğin: Satrancın okullardan çıkarılmasını istemeliler(!). Antrenör ve hakem kurslarını engellemeliler(!). İş Bankası ile olan sponsorluk anlaşmasının bozulmasını sağlamalılar(!). Diğer “üniteleri” de kendileri bulabilirler, isteyen arkadaşlar… Aranıza yeni geldim! Belki Venüs, belki Uranüs, çok uzaklardan geldim!! “Bu adam da kim” diye merak edildiğimi bilecek kadar satranç oynarım! Çünkü benim de federasyona “vuruşlarım” oldu zaman, zaman ve federasyona vuran arkadaşlara da “vuruşlarım” oluyor. O halde adaletten yana olduğumu iddia edebilirim!…   Benim satranç oynadığım alanlarda UKD hesaplamaları yoktu. Notasyon kağıdını 1999’da tanıdım; 46 yaşındayım. Satranç tahtalarını kendimiz çizdik; h1’in beyaz olduğunu bilmeden. Bayat ekmeklerimizi ıslatıp tuzla karıştırarak kendimiz imal ettik satranç taşlarımızı. Onları bile yasakladılar da, kağıtlara yazdık taşların adını. Turnuva günlerimizin tatile ayarlanması  diye bir şey de yoktu, çünkü bir haftamızın, bir ayımızın, bir yılımızın ve bir ON YILIMIZIN günleri hep aynı renkti, tatildi ya da hepsi, yAŞamaK tatildi!...Bunların hiç biri de oyun gücümüzün gelişimini olumsuz etkilemedi, belki de daha bir oyuncu olduk bu sayede! İşte bu nedenledir ki ben, federasyonun oynadığı “sakin hamleleri” gayet net görebiliyorum!...   “UKD” diyen arkadaşlar, “NOTASYON” diyen arkadaşlar, HAKLISINIZ !  Bu konudaki eleştirilerinize (ama eleştirilerinize!), eminim ki yetkili arkadaşlar da katılmaktadırlar. Öyle sanıyorum ki, sizlere yanıtları “sorunu çözerek” olacaktır. Bu sorunları inkar edecek kadar dar görüşlü olduklarını, “öldürseniz de” söyleyemezsiniz. Ancak aramızda, bu konudaki eleştirilerini klavyede tuşlarken, federasyonu “tuşa getirdiğini” düşünen arkadaşlar da var. Onlar, bu sorunlar çözüldüğü zaman neyi tuşlayacaklar acaba?! Konuya gelelim: Bu FORUMU bence bu konularla katlediyoruz. Birbirimize aktarabileceğimiz onca deneyim varken. Eğitimle ilgili, eğitim merkezleri ile ilgili, öğrencilerle ilgili, öğrencilerimizin velileri ile ilgili, kulüplerimiz, derneklerimiz, illerimiz, ilçelerimiz… Eminimki  her birimizin bu alanlarda paylaşabileceği, “çoğalabileceğimiz” çok şeyimiz vardır. Biraz da oralara yürüsek? UKD ve NOTASYON konusunda eleştiriler artık yeterlidir.( “Ben bu konuya ‘yeterlilik önergesi’ veriyorum”) Eleştirinin amacı “ayırtına vardırmak” olmalıdır. Ayırtına varmayan, yetkililer de dahil olmak üzere, hiç kimse kalmadı bence. Daha fazla bir şeyler yapmak isteyenler, bizzat federasyon binasına kadar giderek bir “işgal eylemi” gerçekleştirebilirler(!). Çekilin oradan, bu işi biz yapacağız, diyebilirler. Öyle sanıyorum ki onlar da, “iyi ki geldiniz, aha bilgisayar, aha orda sonuçlar, atıp tutacağınıza yazın-girin bakalım şu sonuçları” diyebilirler!!     Biraz daha SABIR bence! “Kaplumbağa  yedi senede bir dağ aşmış da, ‘yürüyen yiğide yol mu dayanır bre’ demiş”…   Sayın Yetkililer!   Özerk bir kurum olma aşamasında olan örgütünüz, kurumsallaşmanın gereği olan organları oluşturmada, geç kalıyor izlenimi vermektedir. Çağdaş örgütlenmelerde bireyler değil, organlar çalışır. “Masalar” çalışır! “Temsilciler” değil, “temsilciLİnKler” vardır! “Kahramanların” çağımızı kucaklayacak güçleri tükenmiştir! Kahramanların da FEDA-KARLIKLARINA mutlak gereksinim vardır ama, devir “konumsal” devirdir! Ya hep beraber “kahraman” olacağız ya da hep beraber “konumsal” oynayacağız!! Ve bir organ görevini yapmıyorsa onu kesip atmakta geç kalmak, gövdeyi kaybetmeye kadar gider ki; hiç birimizin ve bu halkın, kaybetmeye ne zamanı ne de tahammülü vardır! Bu izlenimimde yanıldığımı, tez zamanda görmek isterim!   Olayları bireylerin göğüsleyemez olduğu yerde, kurumsallaşma kaçınılmaz olur. Kurumsallaşmanın olmadığı yerde (bazen de olduğu yerde!), "kırımsallaşma" başlar. Kırımsallaşmanın olduğu yerde kırılganlıklar artar. Kırılganlıklar artınca kimse kimseyi “kazımaz” olur. Kimse kimseyi kazımayınca, kimse bir şey kazanamaz. Kazanmak zorundayız, kazanmak zorundasınız, kazanmak zorundalar!!...   Ben sözcüklerden “fiil çekimlerine” geçmiş bulunuyorum!     Herkese kolay gelsin!     Saygılarımla…