HEMEN ŞİMDİ

                          Şaire’ye

İşte şimdi

Canım seni istedi

İşte şimdi

Bir güneş batıyor kanıma

İşte şimdi

Sen yoksun yanımda

İşte şimdi

Bir güneş batıyor kanımda!...

İşte şimdi

Fabrika çıkışında bir işçi

Koltuğunda belki

Sekiz saatin biri

Gidiyor çocuklarına

Sıcak bir akşam ekmeği

İşte şimdi

Canım seni istedi!...

İşte şimdi

Gün boyu gezindi

Eşindi çırpındı didindi

Börtü-böcek solucan

Belki bir ot tohumu

Belki bir buğday tanesi

Gün boyu gagadan

Gagaya dökülen dirimdi

Gün boyu yavrularına

Taşıyıp durdu kuşlar

Şimdi yuvalarında

Uykuya daldı devinim

İşte şimdi

Canım seni istedi!...

İşte şimdi

Bir artı bir eşittir bir kişi

İşte şimdi

Bir eksi bir eşittir iki sevgili

Kim bilir ne zaman sözleşmişti

Şu an

Hemen şimdi

Tam buluşma saati

İşte şimdi

Canım seni istedi!...

İşte şimdi

İyice bir akşam yemeği

Yenildi içildi

İşte şimdi

Hamarat bir sevgili

İşte şimdi usta bir insan eli

Sıcak ve demli

Bir çay demledi

İşte şimdi

Canım seni istedi!...

İşte şimdi

Alıp gidiyor beni

İnceden bir düşünce

Çalıp gidiyor beni

Bağlamamın tellerince

Öpülesi bir efkar

Çocuk işçiler gibi

Yorgun-argın

Geliyor uykular

İşte şimdi

Canım seni istedi!...

İşte şimdi

Lacivert sularda yıkadı yüzünü

Ve açtı gözlerini gökyüzü

Hakkına düşeni bir bir alıyorlar

Uzak-yakın tüm yıldızlar

Güneşi paylaşıyorlar

Ve aşağılarda

Lacivert suların yüzü

Sere-serpe yıldız ölüsü

Ve sevgili soluklarının bireştirdiği

Esil esil bir esinti

Soluklayıp diriltiyor ölüleri

Durulmak duygusuyla dolu dalgaların

Durulmamış ve durulmaz kinetiği

İşte şimdi

Canım seni istedi!...

İşte şimdi

Mamak’ta bir ozan

                              Ki Akdenizli

Ağlarını toplayan balıkçılar gibi

Bitirdi bitmemiş şiirleri

Gün gitti

Devrildi dağların ardına

                                      daha yeni

Oysa birkaç saat oluyor

Koğuşlardan çekip gideli

Kim bilir kaç yıl oldu

Hücrelere girmeyeli

Ve ozan biliyor

Gecenin uzun sürüp

Günün gecikeceğini

İşte şimdi

Canım seni istedi!...

İşte şimdi sen

Sen kim bilir kimdin

Sen şimdi esip gelen bir esin

Sen şimdi esip giden bir esin

Kim bilir nerdedir senin cismin

Kim bilir nedir dilin/nedir ismin

Bilmiyorum ben seni

Nerde buldum nerde yitirdim

Kaç bin yıl öncesinden

Kaç bin yıl sonrasına değin

Ben sadece seni sevdim

Sen arkadaş sen dost sen kardeş

Sen bir sevgiliydin

Sen başladığım

Sen bitiremediğim

En güzel şiirsin

İşte şimdi

Canım seni istedi
İşte şimdi
 Bir güneş batıyor kanımA

İşte şimdi

Sen yoksun yanımda

İşte şimdi

Bir güneş batıyor kanımDA!...

  24 Eylül 1988-Mamak/ANKARA

   HÜSEYİN AKTAŞ

Alıntıyla cevapla » Düzenle Federasyonu “kazıyınca” altından dernek çıkar! Derneği kazıyınca insan! İnsan insanı kazıyınca dernekleşmenin eşiğine gelinir.     Dernek demek, “toplaşma- bir araya gelme” demektir. Belirli bir amacı paylaşan insanların, sürekli olarak bir araya gelmeleri, toplanmaları yoluyla dernekleşme hareketi başlar.    Daha sonra 7 kişiye ulaşınca toplananların sayısı, bu 7 kişi istediği takdirde, il dernekler müdürlüğüne başvurarak,  derneklerini kurduklarını ilan etmiş olurlar.   Derneği oluşturan insanlar “aynı amacı paylaşıp paylaşmadıklarını” anlamak için, işin başında, birbirlerini biraz “kazımak” zorundadırlar. Birbirlerini kazıdıkça, birbirlerini kazanırlar! Kazandıkça (kazanmak hoş bir duygudur) birlikte başka insanları da kazırlar. Başka insanlar da onları kazımaya başlayınca, dernek yeni üyeler kazanmaya başlar.    Büyür dernek. Temsilcilikler açar. Daha da büyür, illere, dillere, dost ellere taşar. Başka illerde kardeş dernekler kurulur. İki-üç-beş derken, bu dernekler de bir DERNEK kurar. Derneklerin kurduğu bu yeni dernek, derneklerin her birinden daha “şişman” bir DERNEKTİR. İşte bu yüzden ona “FEDERASYON” denir! Bundan dolayıdır ki, federasyonu kazıyınca altından dernek çıkar.   “Her şey değişir! Değişmeyen tek şey, ‘değişmenin’ bizatihi kendisidir”   Bir şeyin içinden çıkan şey, bir şeyle aynı şey değildir; o şey artık “başka bir şey” olur. Çocuğunuzla siz; yumurtanızla civciviniz gibi…. Bu yüzden federasyon da artık dernek değildir.   Federasyon  “açılış ilkelerine” bağlı kaldığı sürece, “oyun ortasına” doğru “kurumsallaşmak” zorundadır! “Merkezde” gerekli “bataryaları” oluşturmak, “şubelere” yetkin temsilcilikleri atamak,(kurumsallaşma olduğu sürece bu “atamaların” yerini de, “seçimler” almalıdır!) ve rakiplerinin her hamlesinden sonra, kendisinin her hamlesinden önce, kesinkes “durum değerlendirmesi” yapmak, karar oluşturmak, oluşturduğu kararı ÜŞENMEDEN, ERTELEMEDEN, SAVSAKLAMADAN uygulamak zorundadır! Yoksa onu kötü bir “oyun sonu” karşılayacak, ağırlayacak, ağırlaştıracak, “zugzuwanga” sokacak ve “eller yukarı”, teslim alacaktır. Taşları dizmeye derman bile bulamayacaktır!...   Tüm yüreğimle söylüyorum ki; Sayın Ali Nihat YAZICI’NIN başkanlığındaki bugünkü federasyonun ve federasyon yönetiminin “kaderine” böyle bir “yazı” yazılmış olmasını asla istemem. Yaptıkları ortadadır. Yapamadıkları elbette onların “zayıf kareleridir” ve serde satranççılık olunca, bazı arkadaşlar da sürekli “zayıf karelere vuruş” yapmaktadırlar. Bu arkadaşların bu “vuruşlarının” da, kendileri için bir zayıflık oluşturduğunu söylemeliyim. Çünkü federasyonun hakim olduğu kareler, bu vuruşları “görmezden gelecek kadar” güçlüdür. Bu arkadaşlar ille de federasyonu yıkıma götürmek istiyorlarsa, federasyonun güçlü olduğu ve “sakin hamlelerle” ilerlediği hatlara saldırmaları gerekir! Örneğin: Satrancın okullardan çıkarılmasını istemeliler(!). Antrenör ve hakem kurslarını engellemeliler(!). İş Bankası ile olan sponsorluk anlaşmasının bozulmasını sağlamalılar(!). Diğer “üniteleri” de kendileri bulabilirler, isteyen arkadaşlar… Aranıza yeni geldim! Belki Venüs, belki Uranüs, çok uzaklardan geldim!! “Bu adam da kim” diye merak edildiğimi bilecek kadar satranç oynarım! Çünkü benim de federasyona “vuruşlarım” oldu zaman, zaman ve federasyona vuran arkadaşlara da “vuruşlarım” oluyor. O halde adaletten yana olduğumu iddia edebilirim!…   Benim satranç oynadığım alanlarda UKD hesaplamaları yoktu. Notasyon kağıdını 1999’da tanıdım; 46 yaşındayım. Satranç tahtalarını kendimiz çizdik; h1’in beyaz olduğunu bilmeden. Bayat ekmeklerimizi ıslatıp tuzla karıştırarak kendimiz imal ettik satranç taşlarımızı. Onları bile yasakladılar da, kağıtlara yazdık taşların adını. Turnuva günlerimizin tatile ayarlanması  diye bir şey de yoktu, çünkü bir haftamızın, bir ayımızın, bir yılımızın ve bir ON YILIMIZIN günleri hep aynı renkti, tatildi ya da hepsi, yAŞamaK tatildi!...Bunların hiç biri de oyun gücümüzün gelişimini olumsuz etkilemedi, belki de daha bir oyuncu olduk bu sayede! İşte bu nedenledir ki ben, federasyonun oynadığı “sakin hamleleri” gayet net görebiliyorum!...   “UKD” diyen arkadaşlar, “NOTASYON” diyen arkadaşlar, HAKLISINIZ !  Bu konudaki eleştirilerinize (ama eleştirilerinize!), eminim ki yetkili arkadaşlar da katılmaktadırlar. Öyle sanıyorum ki, sizlere yanıtları “sorunu çözerek” olacaktır. Bu sorunları inkar edecek kadar dar görüşlü olduklarını, “öldürseniz de” söyleyemezsiniz. Ancak aramızda, bu konudaki eleştirilerini klavyede tuşlarken, federasyonu “tuşa getirdiğini” düşünen arkadaşlar da var. Onlar, bu sorunlar çözüldüğü zaman neyi tuşlayacaklar acaba?! Konuya gelelim: Bu FORUMU bence bu konularla katlediyoruz. Birbirimize aktarabileceğimiz onca deneyim varken. Eğitimle ilgili, eğitim merkezleri ile ilgili, öğrencilerle ilgili, öğrencilerimizin velileri ile ilgili, kulüplerimiz, derneklerimiz, illerimiz, ilçelerimiz… Eminimki  her birimizin bu alanlarda paylaşabileceği, “çoğalabileceğimiz” çok şeyimiz vardır. Biraz da oralara yürüsek? UKD ve NOTASYON konusunda eleştiriler artık yeterlidir.( “Ben bu konuya ‘yeterlilik önergesi’ veriyorum”) Eleştirinin amacı “ayırtına vardırmak” olmalıdır. Ayırtına varmayan, yetkililer de dahil olmak üzere, hiç kimse kalmadı bence. Daha fazla bir şeyler yapmak isteyenler, bizzat federasyon binasına kadar giderek bir “işgal eylemi” gerçekleştirebilirler(!). Çekilin oradan, bu işi biz yapacağız, diyebilirler. Öyle sanıyorum ki onlar da, “iyi ki geldiniz, aha bilgisayar, aha orda sonuçlar, atıp tutacağınıza yazın-girin bakalım şu sonuçları” diyebilirler!!     Biraz daha SABIR bence! “Kaplumbağa  yedi senede bir dağ aşmış da, ‘yürüyen yiğide yol mu dayanır bre’ demiş”…   Sayın Yetkililer!   Özerk bir kurum olma aşamasında olan örgütünüz, kurumsallaşmanın gereği olan organları oluşturmada, geç kalıyor izlenimi vermektedir. Çağdaş örgütlenmelerde bireyler değil, organlar çalışır. “Masalar” çalışır! “Temsilciler” değil, “temsilciLİnKler” vardır! “Kahramanların” çağımızı kucaklayacak güçleri tükenmiştir! Kahramanların da FEDA-KARLIKLARINA mutlak gereksinim vardır ama, devir “konumsal” devirdir! Ya hep beraber “kahraman” olacağız ya da hep beraber “konumsal” oynayacağız!! Ve bir organ görevini yapmıyorsa onu kesip atmakta geç kalmak, gövdeyi kaybetmeye kadar gider ki; hiç birimizin ve bu halkın, kaybetmeye ne zamanı ne de tahammülü vardır! Bu izlenimimde yanıldığımı, tez zamanda görmek isterim!   Olayları bireylerin göğüsleyemez olduğu yerde, kurumsallaşma kaçınılmaz olur. Kurumsallaşmanın olmadığı yerde (bazen de olduğu yerde!), "kırımsallaşma" başlar. Kırımsallaşmanın olduğu yerde kırılganlıklar artar. Kırılganlıklar artınca kimse kimseyi “kazımaz” olur. Kimse kimseyi kazımayınca, kimse bir şey kazanamaz. Kazanmak zorundayız, kazanmak zorundasınız, kazanmak zorundalar!!...   Ben sözcüklerden “fiil çekimlerine” geçmiş bulunuyorum!     Herkese kolay gelsin!     Saygılarımla…